تو را سوگند بر عهدی که با دستان من بستی

تو راسوگند بر میثاق و پیمانی که با آن آشنا هستی

                حدیث درد را فریاد کن...شوری بر آور

صفحه صفحه دفتر مشقی که روز تعلیمم

                          معلم داد ...پر کن

- دفتر تکلیف من خالیست ـ        

من جواب پرسش آموزگارم را چه گویم؟

                                         ... کو؟کجا بنوشته ای مشقی که من گفتم:

هر شبی یک صفحه از آن داستان درد و درمان

                                  قصه سرما و دندان...

                                                          سر گذشت گرگ ها با مرد چوپان.

من جواب آموزگارم را چه گویم؟

... پس حسابت کو؟

... نمیبینم جواب آن همه تفریق و جمع و ضرب و

                                         تقسیمی که گفتم:

ـ مش حسن جارو کش مسلول

                                     ـ با شش  عائله ـ

در زاغه ای در کوره پس خانه بباید کرد

تا شاید که خرجش جور دخل آید

                                               ...نمی بینم جواب آن معمایی که گفتم:

آن کدامین << یک >> بود کو را برابر نیست با

                                <<یک های دیگر>>

آری ... دفتر تکلیف من خالیست

آنک این دستان من

آن عهد و پیمان همچنان باقیست

قلم بنویس...

                  که من فردا معلم را چه گویم؟

                  راستی آقا ... دواتم ریخت

                  تا خوابم به یغما برد...؟

ایمان و یقین نا پایدار بود.

در اصول دین اختلاف و امور مردم پراکنده بود: راه رهایی دشوار و پناهگاهی وجود نداشت چراغ هدایت

بی نور و کور دلی همگان را فرا گرفته بود.

خدای رحمان معصیت می شد و شیطان یاری میگردید!!!!!!

ایمان بدون یاور مانده و ستون های آن ویران گردیده و نشانه های آن انکار شده راه های آن ویران و جاده

های آن کهنه و فراموش گردیده بود.

مردم جاهلی شیطان را اطاعت میکردند و به راه های او می رفتند و در آبشخور شیطان سیراب می شدند.

با دست مردم جاهلیت نشانه های شیطان آشکار و پرچم او بر افراشته گردید.

فتنه ها مردم را لگد مال کرده و با سم های محکم خود نا بودشان کرده و پا بر جا ایستاده بود .

اما مردم حیران و سر گردان بی خبر و فریب خورده زندگی میکردند.

خواب آنها بیداری و سرمه چشم آنها اشک بود در سرزمینی که دانشمندان آن لب فرو بسته و جاهل گرامی

بود.

نهج البلاغه(خطبه۲)

((((به گفته مولایم علی:اگر کوه ها بلرزند تو ملرز و استوار باش))))